Baby als compositie van vlees en staal

De content is geschreven door externe partij en op een eerder moment gepubliceerd op de website van het Reformatorisch Dagblad

W.J. Eradus

“Deze robot, in februari 2000 onder de naam My Real Baby geïntroduceerd door iRobot en Hasbro, kan het gedrag van een mensenkind verregaand nadoen. Net als een pasgeborene sabbelt, zuigt en kirt ze. Als je haar oppakt, opent My Real Baby haar ogen en lacht. Ze giechelt als ze gekieteld wordt, klaagt wanneer ze ‘honger’ heeft. Ze schreeuwt als je wild aan een been trekt, maar als ze vervolgens wordt gewiegd, stopt het schreeuwen. Na verloop van tijd leert ze eenvoudige zinnetjes en zegt tegen haar eigenaar: Ik houd van je, Ik wil naar mama en Welterusten.”

Zo luidt de omschrijving van My Real Baby, een van de robots die voor het voetlicht komt in het fraai geïllustreerde boek Robo Sapiens, met de veelzeggende ondertitel: Evolutie van een nieuwe soort. Peter Menzel, een van de schrijvers, wil weten hoe de robot er achter dat roze huidje uit ziet en vraagt aan de ontwerpers bij iRobot of hij een deel van de zachte rubberachtige omhulling mag afstropen. Als hij met een zakmes een helft van het robotgezichtje afsnijdt, ontstaat een griezelige compositie van vlees en staal. Peter Menzel: “Het beeld roept direct angst op over robots, over technologie in het algemeen, een huivering die iedereen wel een beetje deelt. Met haar afgestroopte gezicht ziet de pop eruit als een baby die vervangen is door een machine.”

Filosoferend: “Sinds de Grieken zijn de westerse maatschappijen geplaagd door de gedachte dat hun opschepperige technologie hen wel eens zou kunnen vernietigen. Frankenstein droeg daaraan bij met zijn door een machine gemaakte mens, werkend op elektriciteit, die overweldigend sterk bleek en zich ontpopte als een grillige moordenaar.”

De halve pop in het hoofdkwartier van het hightech instituut iRobot roept bij Menzel ook deze rondwarende gedachte op: “Het idee dat het vriendelijke masker van de technologie wegglijdt en een vijandige kracht onthult die de maatschappij zal wegvagen. Het is niet alleen de hysterie van technofobie. Deze angsten zijn hardop benoemd door sommige van de prominentste technologen ter wereld.”

Maar voorlopig zijn Amerikaanse kinderen dol op My Real Baby, die voor net geen 100 dollar kan worden ‘geadopteerd’ en werkt op zes AA batterijen van 1,5 Volt. Onder de rubberen huid zitten sensoren voor oriëntatie, bladveerschakelaars voor het gevoel, een lichtsensor en een microfoon met luidspreker voor de communicatie. Voor de beweging zijn vijf kleine elektromotoren gemonteerd. Het systeem wordt bestuurd door een microcontroller met een “emotioneel” besturingssysteem waarin het karakter van de robotbaby is vastgelegd. De intelligente software is ontwikkeld onder leiding van dr. Rodney Brooks, directeur van het Laboratorium voor Kunstmatige Intelligentie (AI Lab) aan het Massachusetts Institute of Technology in Boston (VS).

N.a.v. “Robo Sapiens, evolutie van een nieuwe soort”, door Peter Menzel en Faith D’Aluisio, gezamenlijke uitgave van Natuur & Techniek en De Ingenieur, 2001; ISBN 90 76988 08 0; 240 blz. en ruim 200 foto’s; 39,50

Uit: Reformatorisch Dagblad, 19-08-2003, pag. 11

Back to Top